Skip to contentSkip to main navigationSkip to footer

MATYLDA – poczuj ducha dawnej kopalni – cz.1 lata 1823-1918

Kopalnia Matylda w Lipinach – okładka części 1 serii (1823–1918)

Lipiny / Świętochłowice · kopalnia węgla kamiennego · część 1 (1823–1918)

Kopalnia „Matylda” w Lipinach: kopalnia, której dziś prawie nie widać (1823–1918)

Śladami Matyldy – grafika tytułowa serii (1823–1918)
Grafika tytułowa serii (opracowanie własne).

Dziś po kopalni Matylda zostało niewiele – kilka budynków i symboliczny wagonik. A jeszcze 100 lat temu kopalnia Matylda nadawała codzienny rytm życia Lipin: węgiel, szychty, wypadki.

Kopalnia Matylda Lipiny Świętochłowice Matylda Wschód Matylda Zachód gazety z epoki wypadki i codzienność

Gdzie była kopalnia Matylda?

W 2025 roku Matylda jest dla wielu „niewidzialna”: teren się zmienił, część zabudowy zniknęła, a na polu wschodnim w wielu miejscach nie ma już czytelnych śladów. Dlatego w tekście trzymamy prosty podział: Matylda Zachód (zakład i zabudowa Lipiny) oraz Matylda Wschód (Piaśniki i okolice) (pole/obszar eksploatacji).

Ważne rozróżnienie

„Pole górnicze” bywa ogromne, bo to nie „teren zabudowań”, tylko zasięg praw i eksploatacji (granice pól/parcel, filary ochronne, odcinki planowane/wybierane). Dlatego „Matylda Wschód” potrafi wyglądać na dużo większą niż to, co kojarzymy z kopalnią na powierzchni.

Punkt „tu i teraz”

Wagonik – symboliczna „ostatnia tona” – stoi przy ul. Pieczki w Lipinach. Współrzędne: 50.305916, 18.905350. Otwórz w Mapach Google

Historyczny plan pól górniczych w rejonie Lipin z zaznaczeniem Mathilde (Matylda)
Plan pól górniczych (historyczny) – czerwone linie pokazują granice pól związanych z Matyldą.
Współczesna mapa Świętochłowic z orientacyjnym obrysem kopalni Matylda w rejonie Lipin
Mapa współczesna – orientacyjny zasięg Matyldy (Lipiny / Piaśniki), żeby łatwiej „zobaczyć” jej skalę.

Szybka oś czasu (1823–1918)

  • 1823 – Józef Porębski wykupuje pole górnicze i nadaje mu nazwę „Matylda”.
  • 1827 – rusza kopalnia „Matylda Wschód”; właścicielem zostaje Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck.
  • 1860–1864 – uruchomienie „Matyldy Zachód”.
  • 1869 – pogłębienie szybów do ok. 240 m.
  • 1875 – konsolidacja pól (w źródłach pojawia się „Vereinigte Mathilde”).
  • 1913 – w podsumowaniach pojawia się skala: ponad 830 tys. ton wydobycia rocznie.
  • 1914 – prasa notuje ciężkie wypadki (m.in. pole wschodnie i szyb „Jerzy”).
Oś czasu kopalni Matylda 1823–1913
Oś czasu kopalni Matylda 1823–1913.

Skąd się wzięła „Matylda”: od pola górniczego do kopalni, która zagęściła Lipiny

Najpierw było imię – dosłownie. Pole górnicze nazwane „Matylda” pojawia się już w 1823 roku, a potem kopalnia rośnie w dwóch kierunkach: „Wschód” i „Zachód”. Druga połowa XIX wieku to wejście w tempo przemysłowe: większa infrastruktura, głębsze roboty, łączenie pól i coraz gęstsza zabudowa w okolicy.

Motyw przewodni serii

„Kopalnia zrobiła Lipiny” – nie tylko w sensie pracy. Także w sensie przestrzeni: drogi do szybu, kolejki, familoki, lazarety, sklepy, a czasem – bez ostrzeżenia – kalectwo i śmierć, które gazety notowały jednym zdaniem.
Schemat konsolidacji pól górniczych wokół Matyldy (1875)
1875: konsolidacja pól – schemat poglądowy.

Kronika prasowa (1883–1904)

Układ: rok → mechanizm → nazwisko. Krótkie notki, a w tle całe życie dzielnicy.

Kronika z gazet 1880–1918 – grafika wprowadzająca
1883 · pierwsze wzmianki o „Matyldzie” w prasie

W 1883 roku nazwa „Matylda” pojawia się w prasie w kontekście kopalni/pola w Lipinach. To jedne z najstarszych wzmianek z tej kwerendy dla tej części.

Katolik, 1883, R. 16, nr 10. · Gazeta Górnośląska, 1883, R. 10, nr 3.

1884 · Matylda jako stały punkt krajobrazu przemysłowego

Notka z 1884 roku potwierdza, że nazwa funkcjonuje już „normalnie” – Matylda jest w obiegu informacji o regionie.

Katolik, 1884, R. 20, nr 78.

1889 · Kwiatoń (wypadek przy maszynie, na powierzchni)
„…suknie dostały się do kół… które zgniotły ją na kawałki…”

Katolik, 1889, R. 22, nr 96.

Ryzyko nie zaczyna się dopiero „na dole”.
1890 · Kowol (poparzone oczy przy odstrzeliwaniu węgla)
„…kopacz Kowol… poparzył sobie tak dalece oczy, że lekarze wątpią…”

Katolik, 1890, R. 23, nr 64.

Gazety notują nie tylko zgony – także urazy, które zostają na całe życie.
1891 · woda ze „smakiem smoły” (skutek ognia w kopalni)
„…woda studzienna… niezdatna do użycia, ponieważ ma smak smoły…”

Katolik, 1891, R. 24, nr 15.

To „Matylda na powierzchni”: kopalnia wpływa na zwykłe życie dzielnicy.
1895 · zasypanie trzech górników (jeden nie przeżył)
„…węgiel zerwał się nad robotnikami i zasypał… trzech.”

Nowiny Raciborskie, 1895, R. 7, nr 142.

Jedno zdanie – a w tle dramat rodzin.
1897 · gazy na hałdzie (śmierć „poza kopalnią”, a jednak przez kopalnię)
„…zginęli wskutek uduszenia się… wdychania szkodliwych gazów…”

Katolik, 1897, R. 30, nr 119.

Hałda wraca w notkach jako miejsce śmiertelnego ryzyka.
1897 · Techler i Czapla (spadający węgiel)
„…spadające węgle zabiły… Techlera… Czapla… złamały krzyż…”

Katolik, 1897, R. 30, nr 108.

Powtarzalny mechanizm: obryw/spadający węgiel → nazwiska → skutek.
1898 · Józef Burek (Matylda–Westfeld, lazaret knapszaftowy)
„…poraniły… hajera Józefa Burka… w lazarecie… zmarł.”

Dziennik Śląski, 1898, R. 1, nr 128.

Pojawia się „Matylda—Westfeld” i stały punkt trasy ofiar: lazaret knapszaftowy.
1898 · Szczepan Piątek + Palka (11-letni chłopiec)

W notkach z 1898 pojawiają się też: Szczepan Piątek (wypadek w szybie) oraz Palka – 11-letni chłopiec z Brzezin, który zmarł na skutek obrażeń odniesionych „z kotłowni”.

Dziennik Śląski, 1898 (numery z zestawu wypisów autora).

1899 · Szymik, Spalek, Gorlitz, Kandziora (urazy, wózki, uderzenia)

1899 to seria krótkich, „technicznych” urazów: Szymik, Spalek, Gorlitz, Kandziora. Wózki i transport to jeden z najczęstszych motywów.

Dziennik Śląski, 1899 (wypisy autora).

1901 · Kubik (przygnieciony belką)

Kubik – przygnieciony belką. „Drobna” infrastruktura potrafi być śmiertelna.

Dziennik Śląski, 1901, R. 4, nr 157.

1903–1904 · Beck / Rogoń (wątki społeczne)

Wątki „po wypadku”: pomoc dla wdowy (Beck / „Beckowa”) oraz notki z 1904 roku (m.in. Rogoń). Kopalnia to nie tylko dół – to sieć zależności w całej dzielnicy.

Katolik, 1903, R. 36, nr 40. · Dziennik Śląski, 1904, R. 7, nr 91; nr 58.

Matylda jako miejsce napięć: bójka o „papiery” (1898)

„Sztygarzy Bauzen i Kalisz dobyli rewolwery i dali do robotników parę ognia.”

Katolik, 1898, R. 31, nr 36.

Ta notka pokazuje Matyldę jako przestrzeń władzy i konfliktu: robotnicy żądają wydania dokumentów, urzędnicy reagują siłą – a gazeta zapisuje nazwiska. To nie „sensacja obok”, tylko mechanizm zależności w zakładzie.

Matylda „zabija” nie tylko pod ziemią

W tych notkach nie ma jednej „sceny” zagrożenia. To może być szyb, ale równie dobrze: hałda, staw, wózki, maszyny, a nawet studnia.

5 motywów, które wracają w notkach

  • Transport (wózki, zderzenia, przygniecenia)
  • Obrywy węgla (zasypania, „urwanie się węgla”)
  • Gaz / hałda (uduszenia, zatrucia)
  • Woda (stawy, utonięcia; skutki pożaru w kopalni)
  • Maszyny (uczniowie, warsztat, mechanizacja)

Próg XX wieku (1908–1914): technika, szkody, wypadki

W materiałach z początku XX wieku Matylda jest już „dużym organizmem”: pole wschodnie i zachodnie, zaplecze, transport, lazarety, a obok tego skutki na powierzchni — pękające domy, eksmisje, napięcia i „sprawy z okolicy”, które nie dzieją się przez przypadek.

Co widać w prasie 1908–1911

  • codzienność pracy (transport, wózki, warsztat),
  • wypadki poza „dołem” (hałda, staw),
  • życie wokół kopalni (drogi, porządek, drobne konflikty),
  • narastające skutki eksploatacji na powierzchni (szkody górnicze).

1914: rok, w którym tragedie się „zagęszczają”

Kowalewski: „…oberwały się węgle i przysypały górnika Kowalewskiego…”

Katolik, 1914, R. 47, nr 27.

Mueller: „…uczeń ślusarski Mueller… pracujący… na polu wschodniem…”

Katolik, 1914, R. 47, nr 27.

Jak to opowiadać

Nie trzeba nic „dopowiadać”. Dramat jest w języku źródeł: krótka notka, nazwisko, miejsce, mechanizm wypadku i jedno zdanie o rodzinie. To wystarcza.

Kronika prasowa (1908–1914): wózki, hałda, staw i szyb „Jerzy”

Kronika z gazet 1880–1918 – grafika wprowadzająca
„Kronika z gazet” – układ: rok → mechanizm → nazwisko.
1908 · „wózki zmiażdżyły mu głowę” (transport)
„…wózki zmiażdżyły mu głowę…”

Górnoślązak, 1908, R. 7, nr 276. (cytat uwspółcześniony)

Tempo + stal + brak marginesu błędu.

1908 · hałda i gazy (śmierć „poza kopalnią”)
„Człowiek zasnął na hałdzie «Matyldy» i udusił się trującymi gazami.”

Katolik, 1908, R. 41, nr 136. (cytat uwspółcześniony)

Kopalnia oddziaływała także poza szybem.

1908 · Fröhlich (utonęcie w stawie)
„…tonie 27-letni woźnica Fröhlich…”

Straż nad Odrą, 1908, R. 6, nr 103. (cytat uwspółcześniony)

Staw i utonięcia, powtarzająca się przyczyna tragedii.

1909 · Peszny (zostawia żonę i 7 dzieci)
„Górnik Peszny zginął zabity kamieniem; zostawił żonę i siedmioro dzieci.”

Katolik, 1909, R. 42, nr 105. (cytat uwspółcześniony)

To jedno dopowiedzenie o rodzinie robi największe wrażenie.

1909 · Musiol (między wózkami na polu wschodnim)
„Na polu wschodnim ciężko pokaleczono górnika Musiola między wózkami z węglem…”

Górnoślązak, 1909, R. 8, nr 136. (cytat uwspółcześniony)

Wózki i bufory wagonów to stały motyw urazów.

1909 · Msiol (bufory wagonów)
„Robotnik Msiol dostał się między bufory wagonów…”

Polak, 1909, R. 5, nr 73. (cytat uwspółcześniony)

1910 · napad przy stawie (okolica kopalni)
„Napad na grupę łowiącą ryby przy stawie koło kopalni — banda bije i okrada.”

Dziennik Śląski, 1910, R. 13, nr 149. (cytat uwspółcześniony)

Kopalnia jako „centrum okolicy” — także po pracy.

1910 · samobójstwo technika (droga między Lipinami a Matyldą)
„Na drodze polnej między Lipinami a Matyldą popełnił samobójstwo technik.”

Straż nad Odrą, 1910, R. 8, nr 129; podobnie Górnoślązak, 1910, R. 9, nr 248. (cytat uwspółcześniony)

1911 · Woźniok (utonęcie + ucieczka kolegów)
„W stawie koło kopalni utonął 19-letni robotnik Woźniok; koledzy uciekli.”

Katolik, 1911, R. 44, nr 100; także Polak/Głos Śląski, 1911, R. 7, nr 100. (cytat uwspółcześniony)

Wątek „ucieczki” jest jak błysk: strach, odpowiedzialność, milczenie.

1911 · Charlottenhof: „48 rodzin” i „około 300 osób na ulicy” (szkody górnicze)
„…wyrzucono 48 rodzin (około 300 osób)… domy tak popękane, że grożą zawaleniem…”

Górnoślązak, 1911, R. 12, nr 175; podobnie Polak, 1911, R. 7, nr 93. (cytat uwspółcześniony)

Matylda „na powierzchni”: kopalnia oddziałuje na otoczenia również na powierzchni.

1912 · Krela (śmierć po wybuchu pozostałego dynamitu)

W 1912 roku wraca wątek dynamitu jako źródła tragedii — i jako echo spraw sądowych.

Górnoślązak, 1912, R. 13, nr 239; także Kuryer Śląski, 1912, R. 6, nr 239.

1913 · Jan Rusecki (śmierć w szybie „Jerzy”)

24-letni ciskacz Jan Rusecki ginie, wpadając do szybu — pojawia się szyb „Jerzy” jako ważny punkt orientacyjny Matyldy.

Dziennik Robotniczy, 1913, R. 23, nr 140. (wg wypisów autora)

1914 · „urwanie węgla” (seria tragedii)

W 1914 wraca jeden mechanizm: obrywa się węgiel i przygniata człowieka — często z dopowiedzeniem o żonie i dzieciach. Ten motyw powtarza się wyjątkowo często.

m.in. Górnoślązak, 1914 (nr 1; nr 7); Polak, 1914 (nr 2; nr 20; nr 35; nr 66/67); Katolik, 1914 (nr 27) i inne tytuły z zestawu wypisów autora.

Co z tego obrazu wynika (1913–1918)

W 1913 roku pojawia się liczba, która dobrze oddaje skalę zakładu: 830 000 ton. Matylda jest wtedy pełnoprawnym przemysłowym sercem Lipin — i jednocześnie miejscem, gdzie koszt społeczny widać w krótkich, bezlitosnych notkach prasowych.
1913: 830 tysięcy ton – skala wydobycia kopalni Matylda (grafika)
1913: skala wydobycia (grafika poglądowa z materiałów do wpisu).
  • ogromny zakład (pola: wschodnie/zachodnie, szyb „Jerzy”, urządzenia, transport),
  • motor rozwoju (praca, infrastruktura),
  • źródło szkód i napięć (pękające domy, eksmisje, konflikty),
  • środowisko ryzyka (wypadki w szybie i poza nim: hałda, staw, maszyny, wózki).

Zapowiedź części 2

Część 2 zaczyna się po I wojnie: 1919/1920 i dalej — spory, język, związki, polityka zakładowa, i dużo gęstsza, bardziej „społeczna” prasa.

Nazwiska (ściąga dla czytelnika i SEO)

Dwie listy spójne z dwiema kronikami: 1883–1904 oraz 1908–1914.

1883–1904

  • Kwiatoń (1889) – wypadek przy maszynie na powierzchni.
  • Kowol (1890) – poparzone oczy przy odstrzeliwaniu węgla.
  • Techler (1897) – śmierć po uderzeniu spadającym węglem.
  • Czapla (1897) – ciężki uraz („złamany krzyż”).
  • Burek (1898) – śmierć po obrażeniach (Matylda–Westfeld).
  • Piątek (1898) – ciężki wypadek w szybie.
  • Palka (1898) – 11-letni chłopiec (obrażenia, śmierć).
  • Bauzen, Kalisz (1898) – sztygarzy (bójka i strzały).
  • Szymik, Spalek, Gorlitz, Kandziora (1899) – urazy, wózki, uderzenia.
  • Kubik (1901) – przygnieciony belką.
  • Beck / „Beckowa” (1903) – wątek pomocy po tragedii.
  • Rogoń (1904) – notki „z codzienności po wypadku”.

1908–1914

  • Fröhlich (1908) – utonięcie w stawie przy kopalni.
  • Peszny (1909) – śmierć, „żona i siedmioro dzieci”.
  • Musiol (1909) – ciężko pokaleczony między wózkami (pole wschodnie).
  • Msiol (1909) – między bufory wagonów.
  • Woźniok (1911) – utonięcie 19-latka.
  • Krela (1912) – śmierć po wybuchu pozostałego dynamitu.
  • Jan Rusecki (1913) – śmierć w szybie „Jerzy”.
  • Kowalewski (1914) – zgon po ciężkim przygnieceniu.
  • Mueller (1914) – ciężko ranny uczeń ślusarski (pole wschodnie).

Źródła

1883–1904

  • Katolik, 1883, R. 16, nr 10.
  • Gazeta Górnośląska, 1883, R. 10, nr 3.
  • Katolik, 1884, R. 20, nr 78.
  • Katolik, 1889, R. 22, nr 96.
  • Katolik, 1890, R. 23, nr 64.
  • Katolik, 1891, R. 24, nr 15.
  • Nowiny Raciborskie, 1895, R. 7, nr 142.
  • Katolik, 1897, R. 30, nr 119; nr 108.
  • Katolik, 1898, R. 31, nr 36.
  • Dziennik Śląski, 1898 (numery z zestawu wypisów autora).
  • Dziennik Śląski, 1899 (numery z zestawu wypisów autora).
  • Dziennik Śląski, 1901, R. 4, nr 157.
  • Katolik, 1903, R. 36, nr 40.
  • Dziennik Śląski, 1904, R. 7, nr 91; nr 58.

1908–1914

  • Górnoślązak, 1908, R. 7, nr 276.
  • Straż nad Odrą, 1908, R. 6, nr 103.
  • Katolik, 1908, R. 41, nr 136.
  • Katolik, 1909, R. 42, nr 105.
  • Górnoślązak, 1909, R. 8, nr 136.
  • Polak, 1909, R. 5, nr 73.
  • Dziennik Śląski, 1910, R. 13, nr 149.
  • Straż nad Odrą, 1910, R. 8, nr 129; Górnoślązak, 1910, R. 9, nr 248.
  • Katolik, 1911, R. 44, nr 100; Polak/Głos Śląski, 1911, R. 7, nr 100.
  • Górnoślązak, 1911, R. 12, nr 175; Polak, 1911, R. 7, nr 93.
  • Górnoślązak, 1912, R. 13, nr 239; Kuryer Śląski, 1912, R. 6, nr 239.
  • Dziennik Robotniczy, 1913, R. 23, nr 140.
  • Katolik, 1914, R. 47, nr 27; oraz inne tytuły/numery z zestawu wypisów autora.

GALERIA ZDJĘĆ

Fotografie archiwalne: wybór materiałów z polska-org.pl
(autorzy i licencje zgodnie z opisami na stronach plików).

0
0

1 Comment

  • Kop. Matylda-Wschód jest starsza i Matylda-Zachód – młodsza, to były dwie oddzielne kopalnie, sąsiadujące ze sobą. Właściciel, co zrozumiałe, połączył je ze sobą, ale praktycznie funkcjonowały oddzielnie, ze względu na warunki geologiczne – oddzielał je duży uskok. Były pojedyncze połączenia przekopami, ale głównie ze względów wentylacyjnych. Część wschodnia została praktycznie wyłączona z produkcji w 1935 r. (kryzys ekonomiczny).

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *